نجات ایتالیا توسط سربازان کهنه کار برلین
 |
آتزوری در بازی سه شنبه شب برابر جمهوری چک این شانس را دارد که تاریخ سازی کند. برد و کسب 3 امتیاز در بازی برابر جمهوری چک به معنی دریافت بلیت بازی های جام جهانی برای برزیل است، در حالی که همچنان 2 بازی از مرحله ی مقدماتی بازی های باقیمانده است، و این در حالیست که تیم ملی ایتالیا تاکنون هرگز تا 2 بازی قبل از پایان بازی های مرحله ی مقدماتی جام جهانی نتوانسته بود صعود خود به جام جهانی را قطعی کند.
از دست دادن بازیکنان محرومی چون بالوتلی، اسوالدو و مونتولیوو هرگز خوشایند نیست ولی با این برد در ماه سپتامبر و نزدیک شدن به صعود که به ندرت برای ایتالیا اتفاق می افتد این بازی برای آتزوری خوشایند شد. با محروم شدن این بازیکنان اعتبار ایتالیا به سمت 2 بازیکن سوق پیدا کرد : جیان لوئیجی بوفون و آلبرتو جیلاردینو.
شبی که سپری شد شبی به یاد ماندنی برای ورزشگاه قدیمی پالرمو بود، شبی که آلبرتو جیلاردینو 31 ساله با یک ضربه سر دیدنی منتقدان خود را خاموش و ساکت کرد و کاپیتان بوفون ِ 35 ساله یکی از بهترین عملکردهای خود در درون دروازه در طی دوران درخشان خود در دروازه بانی را پشت سر گذاشت.
آیا این دقیقا یک تصادف بود که این بازیکنان برندگان جام جهانی 2006 هم بودند؟ چزاره پراندلی اینطور تصور نمی کند: "وقتی جیلا با تمام انرژی خود می دود، و همچنان به عملکرد خوب خود ادامه می دهد اینگونه تصور می کنم که او واقعا هیبت برنده ی جام جهانی را دارد و هر بازیکن ایتالیایی باید اینگونه باشد. او می داند که چگونه عمل کند و از هیچ چیز هراس ندارد"
هیچکس نمی گوید جیلاردینو باید نفر اول نوک خط حمله ی ایتالیا باشد، اما به عنوان یک جایگزین معتبر برای بالوتلی ِ آتشی مزاج و اسوالدو وی یک گزینه ی قابل اطمینان است. ما قبلا هم مشاهده کرده ایم که بازیکنان با تجربه ای مثل لوکا تونی همچنان قابلیت های قابل ارائه ای دارند، و یا در 10 سال گذشته در ایتالیا ما هرگز بازیکنی استوارتر و ثابت قدم تر از آنتونیو دی ناتاله را در موقعیت های گلزنی ندیده ایم.
آن شب همچنین شب بوفون در پالرمو بود، شبی که کاپیتان کاری کرد که حقیقتا سزاوار و شایسته ی آن بود. برای ماه ها ما شنیده بودیم که کارشناسان و صاحب نظران معتقد بودند که بوفون قدرت کافی برای مهار شوت ها را از دست داده است و دیگر قدرت دفع توپ ها و شوت ها را ندارد. اما حقیقتا سریعترین اعضای خانواده ی گربه سانان هم نمی توانستند خود را زمان مناسب به محلی برسانند که شوت های سریع و محکم بالغاری ها به آن منطقه روانه میشد.
بوفون در آن شب بسیار عالی بود و کامنت های علاقه مندان به فوتبال ذیل عملکرد وی در بازی برابر بلغارستان به راحتی جایگاه وی به عنوان یک کاپیتان واقعی و عالی چه در داخل و چه در خارج از زمین را تصریح کرد. اخیرا مشاهده می کنیم که مانوئل نویر آلمانی و جو هارت انگلیسی برای تصاحب عنوان بهترین دروازه بان جهان دست و پا میزنند و برای این عنوان مدام زوزه می کشند.
همه ی ایتالیایی ها منتظر سه شنبه شب هستند، زمانی که کاپیتان بوفون با رکورد 136 بازی ملی فابیو کاناوارو رکورددار فعلی تعداد بازی برای تیم ملی ایتالیا برابری خواهد کرد و ایتالیا یک صعود ایمن و زود را به جام جهانی تجربه خواهد کرد و مورد تحسین و ستایش هواداران خود در استادیوم یوونتوس قرار خواهد گرفت. هنوز اندکی امید به زندگی برای پاسبانان قدیمی آتزوری وجود دارد ...
«به اشتراک گذارید»
حسین صالحی«مدیر سایت»
ارتباط با نگارنده:
